سال 1314
مو بـيک خر دم و دستم منه پام رهد بدر دوش دلبر مونه از حونهً خوس کرد بدر
مو دو دل مندم و حيرون منه ئي بوک مگر بزبون گـُد که برو چشمس اگـُد : واس که مرو
ز سر پات ببوسم بروه تا نوک سر آرمون سي يو که روزي بنشينم به کلت
 عشق شيرن اکنه گربه و از گربه بتر عـيـب دلباخته گونه نکنـيـن دلدارون
ذره اي وردل شيرين که نبخشد اثر عشق فرهاد که کوهه ابريدي چه ثمر

همه با ياد تو پاک باده گساري اکنن

بعد مرگ تو که شعر تونه خونن افسر