| سال 1314 | |
| مو بـيک خر دم و دستم منه پام رهد بدر | دوش دلبر مونه از حونهً خوس کرد بدر |
| مو دو دل مندم و حيرون منه ئي بوک مگر | بزبون گـُد که برو چشمس اگـُد : واس که مرو |
| ز سر پات ببوسم بروه تا نوک سر | آرمون سي يو که روزي بنشينم به کلت |
| عشق شيرن اکنه گربه و از گربه بتر | عـيـب دلباخته گونه نکنـيـن دلدارون |
| ذره اي وردل شيرين که نبخشد اثر | عشق فرهاد که کوهه ابريدي چه ثمر |
|
همه با ياد تو پاک باده گساري اکنن |
|
|
بعد مرگ تو که شعر تونه خونن افسر |
|