گل و بلبل
گـفـت شـوريـدهً مـن مي طلبم مرگ ترا گـل بـصـد عـشـوه به بـلبـل سخـني گـفـت بـراز
ترک جـان مي کـنم اما نکـنم تــرک ترا گفت محبوب عزيزم سخن راست خوش است

گل من بلبل تو جان بسپارد روزي

که برد باد خزاني ز جفا برگ ترا