| او کـوثـر | |
| ريـزه خـوارون سـر سـرفـه خـشـک و تـريـن | بـارلا! کـه هـمـه خـلق تـو فـرمـون بـر تـن |
| تـشـــنــه حـــردن جـــومــي ز او کـــوثــرتـن | اُو پـيـايــل کــه دلاسـونـه بــدريـا ايــزنـــن |
| سـرو خـاک تـو ايـسـاهـن کـه هـمـه نـوکـرتـن | سروروني که کـُله سُون منه خورشيد تونه |
| تـي تـو بـيـرنگ و غـرورن کـه کـنـيـز در تـن | گـُـلـتـو ارون کـه مني حور بـهـشـتـن تـيلُم |
| چـي پـلـشـتـوکـن و زيـر خــط بـال و پــر تــن | افـتـو و مـه کـه ز سيـمرغ تو بالاتـر ارن |
| زيــر چــرمـيـن عـلــم کـــاوه آهــنــگــر تــن | صد فريدون که به ضحاک توشوخين ايزنن |
| دس غــمـنـومـه نـويـس قـــلـــم و جـوهـر تـن | عـقـش فرهـاد فـلکـزيـده و مجـنـون کـلو |
| خـط اسـبـيـدي و شـو رنـگـي چـوقـا ورتــــن | چونواي لـُر بچـيل واتو نـزنگن که گـدي |
| بـخـت يـارون تـو مـنـديـر شـو مـحـشـر تــن | هرچي ديـبون ستم پـيشه گـُروسن زنـُومت |
| تـا قـيـُومـت بـه رکـوداري پـــيــغـُـمـبـــر تـــن | تـکـسـوارُون دلاور بـمـنه ايـل خـمـون |
| هـــمـه هـُــم تــيــپ بــراهــيــم کـُــر اذر تـــن | بخـتياري ز وجـود تـو به اشکستن بـُت |
| تـا کــنـي ريـشــه بـيــداد نـــه هـمـسـنگـر تـن | اي به قربون تو واسون نه که تيگت کربـُو |
| مـرنـدونـي کـه نـيـشـنـن تـُونـه بـل کـافـر تـــن | به فرنگي همه جا هر چه ادي! خيفم ايا |
| کـُشـتـه اولاد هــريـمـن زدم خـــنــجـــر تــن | مـر نگهدي به قـُرونا که بميدوُن حساو |
| ارکـه هــيــجــار بـيــاي هـمـه شـيــر نـر تـن | ذولفـقارن بکش وبنگ علي کن که بـيو |
| تـونـه وا ايـهـمـه دُشـمن کـه بـدور ســـر تـن | غيرتـُم نيکنه بـُر! دُنگ مـدُم تا بـيـنـُم |
| بــنــيــر هــمــتـه! وادس پــتـي يـــاور تــــن | نازُم اي گويل "خـُسرونه" که شـُرگ تو کـُنن |
| در آرامگـاه فـردوسـي، در شـهـر تـوس سـروده شـد، شـهـريـور 1370 | |